📡 “Telefon hattı çekmiyorsa, cayma bedeli ödenmez!”

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 12.10.2017 tarihli kararında açıkça belirtildi:

Operatörün sunduğu telefon hattı, çekim gücü zayıf olduğu için kullanılamıyorsa, bu durum ayıplı ifa sayılır.

Yani hizmet sağlayıcı, taahhüt ettiği kaliteyi sunamamış demektir.

⚖️ Bu durumda tüketici, sözleşmeyi haklı nedenle feshedebilir ve cayma bedeli, cihaz bedeli veya indirimlerin geri alınması gibi hiçbir bedeli ödemek zorunda kalmaz.

Yargıtay’a göre;

📍 Hizmetin çekim gücü, baz istasyonu altyapısı, sinyal kalitesi gibi unsurlar, operatörün sorumluluğundadır.

📍 Bu hususların belirlenmesi, teknik bilirkişi incelemesiyle yapılmalıdır.

📍 Tüketici, hizmetten kaynaklanan eksiklik nedeniyle sözleşmeden döndüğünde “taahhüt ihlali” iddiası ileri sürülemez.

Bu karar, telekomünikasyon sektöründeki abonelik sözleşmelerinde tüketicinin korunması bakımından son derece önemlidir.

Artık sadece taahhüt süresine değil, verilen hizmetin kalitesine de bakılacaktır.

🔎Detaylı Analiz ve Kararın Tamamı İçin:

“www.turhanhukuk.blog”

📘 Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 12.10.2017 tarihli ve 2016/2422 E., 2017/13836 K. sayılı kararı, abonelik sözleşmelerinde hizmet sağlayıcının yükümlülükleri ile tüketicinin cayma hakkı bakımından önemli ilkeler ortaya koymuştur.

Karara konu olayda, davacı işletme 24 ay taahhütle telefon hatlarını davalı operatöre taşımış, ancak kısa süre sonra müşterilerinin kendilerine ulaşamadığını fark etmiştir. Yapılan araştırmada, iş yerinin bulunduğu bölgede çekim gücünün zayıf olduğu, operatörün bölgede yeterli baz istasyonu altyapısına sahip olmadığı tespit edilmiştir. Davacı bu nedenle hatlarını başka bir operatöre taşımış; ancak davalı şirket, “taahhüdü ihlal ettiği” gerekçesiyle cayma bedeli adı altında iki ayrı fatura düzenlemiştir.

Davacı, bu faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

⚖️ Mahkeme Aşaması

İlk derece mahkemesi, davacının bulunduğu iş yerinde hatların kapalı alanlarda ve bürolarda çekmediğini, bu durumun davalı operatörün altyapı eksikliğinden kaynaklandığını tespit etmiştir. Bu nedenle mahkeme, verilen hizmetin ayıplı hizmet niteliğinde olduğunu belirterek, davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğine karar vermiştir.

Mahkeme şu gerekçeyi benimsemiştir:

“Davalı tarafça verilen hizmet ayıplı olduğundan davacı sözleşmeye devam etmeye zorlanamaz; bu durumda davacıdan taahhüt bedeli adı altında herhangi bir ücret talep edilemez.”

🏛️ Yargıtay İncelemesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, mahkeme kararını eksik inceleme gerekçesiyle bozmuştur. Zira mahkeme, yalnızca bir elektrik-elektronik mühendisi bilirkişiden rapor almış, ancak Yargıtay’a göre bu tür teknik uyuşmazlıklarda daha geniş kapsamlı ve uzmanlık temelli bilirkişi incelemesi yapılması gerekmektedir.

Yargıtay kararında şu vurgular yapılmıştır:

“Çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur.

Mahkemece oluşturulacak, aralarında mühendis de bulunan üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, hizmetin ayıplı olup olmadığı ve taahhüt ihlali bulunup bulunmadığı değerlendirilmelidir.”

Yargıtay bu gerekçeyle kararı bozmuş, ancak esas itibariyle çekim gücü probleminin hizmetin ayıplı ifası kapsamında değerlendirilebileceğini dolaylı biçimde kabul etmiştir.

📚 Hukuki Değerlendirme

Bu karar, telekomünikasyon alanındaki abonelik sözleşmeleri bakımından şu sonuçları doğurur:

Hizmetin çekim gücü ve altyapı kalitesi sözleşmenin asli unsurlarındandır. Operatör, aboneye taahhüt ettiği iletişim hizmetini fiilen sunamıyorsa, hizmet ayıplı ifa niteliği taşır. Ayıplı ifa halinde aboneden cayma bedeli talep edilemez. Tüketici, hizmetin taahhüt edildiği şekilde sağlanmadığı durumlarda sözleşmeden haklı nedenle dönebilir (TBK m. 112, 219; Tüketici Kanunu m. 8 vd.). Teknik inceleme zorunluluğu vardır. Çekim gücü, baz istasyonu mesafesi, sinyal yoğunluğu gibi konular teknik uzmanlık gerektirdiğinden mahkemeler bilirkişi raporlarıyla değerlendirme yapmalıdır (HMK m. 266). Tüketici lehine yorum ilkesi uygulanır. Telekomünikasyon sözleşmeleri, hizmet sağlayıcının ekonomik üstünlüğü nedeniyle tüketici lehine yorumlanmalıdır. Hizmetin fiilen kullanılabilir olmaması durumunda, sözleşmeye aykırılığın tüketici aleyhine sonuç doğurmaması gerekir.

🧭 Sonuç

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin bu kararı, abonelik sözleşmeleri bakımından “teknik yetersizlik halinde cayma bedeli talep edilemez” ilkesini pekiştirmektedir.

Operatörün sunduğu hattın bulunduğu bölgede çekim gücü yoksa, hizmet “ayıplı ifa” niteliği taşır. Bu durumda tüketicinin sözleşmeyi feshetmesi haklıdır ve erken fesih nedeniyle herhangi bir cezai bedel ödemesi gerekmez.

🔑 Anahtar Kelimeler

abonelik sözleşmesi, cayma bedeli, ayıplı ifa, çekim gücü, baz istasyonu altyapısı, telekomünikasyon hukuku, tüketici lehine yorum, bilirkişi incelemesi, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 2017/13836 Kararı, hizmet sağlayıcının sorumluluğu, aboneliğin haklı feshi, hizmet kalitesi.

KARAR METNİ

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2016/2422 Esas, 2017/13836 Karar

Karar Tarihi: 12.10.2017

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, üzerine kayıtlı 12 adet faturalı hattı iş yerinde kullanmak amacıyla 24 ay taahhütle davalı şirkete taşıdığını, taşıma işleminden yaklaşık bir ay sonra müşterilerinin kendilerini aradıklarında ulaşamadıklarını beyan etmeleri ile iş yerinin bulunduğu bölgede çekim gücünün zayıf olduğunu fark ettiğini, bunun üzerine davalı kuruma başvurduğunu anacak bir sonuç alamadığını, müşterilerden gelen şikayetlerin çoğalması nedeniyle davalı kuruma ait 12 adet hattı başka bir …. operatörüne taşıyarak taşıma işlemini davalı şirkete bildirdiğini, bunun üzerine davalı şirketçe aleyhine taahhüt bedelini ihlal ettiği gerekçesiyle 2 adet fatura düzenlendiğini beyan ederek söz konusu faturalar sebebiyle borçlu olmadığının tespitini ve faturaların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının hatları yoğun bir şekilde kullandığını, çekim gücünün az olduğu bir iş yerinde bu kadar görüşme yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının imzalanan sözleşmede tüm hususlara uyacağını taahhüt ettiğini, hatların iptali durumunda cezai şart ödeyeceğinin çok açık olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının hatları kullandığı iş yerinde, bürolarda ve tüm kapalı mekanlarda telefonların çekmediği bu nedenle kullanılamadığı, sebebinin de davalı şirketin yakında baz istasyonu olmaması ve alt yapı eksikliği kaynaklı olduğu anlaşılmakla davalı tarafça verilen hizmet ayıplı olduğundan davacının sözleşmeye devam etmeye zorlanamayacağı, sözleşmeyi fesihte haklı olduğu ve taahhütleri nedeniyle herhangi bir cayma bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle resen yapılan ayrıştırma neticesinde davanın kısmen kabulü ile davalı tarafça davacıya Kasım 2013 faturası ile tahakkuk ettirilen toplam 3.167,26 TL taahhütten kaynaklı fatura kalemi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava; taraflar arasındaki … hatları ile ilgili imzalanan sözleşme süresi bitmeden davacının başka … operatörüne geçmesi nedeniyle, cayma bedeli, cihaz bedeli, geçmişe dönük indirimsiz bedelleri de içeren bir kısım faturalardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

HMK. 266.maddesi hükmüne göre; çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Herhalde seçilecek bilirkişinin mesleği itibariyle konunun uzmanı olması gerekir.

Somut olayda; mahkemece, davacının iş yerinde hatların çekip çekmediğine ve sebebine ilişkin elektrik elektronik mühendisi bilirkişiden rapor alındıktan ve hizmetin ayıplı olduğuna kanaat getirildikten sonra dava konusu faturalardaki hangi kalemlerin alınan hizmet, hangilerinin taahhüt kaynaklı olduğu kurumdan sorulmuş, cevabi yazıya göre resen hesaplama yapılmıştır. Oysa uzman bilirkişiler tarafından, dava konusu bedellerin denetime elverişli bir şekilde hesaplanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece taraflar arasında imzalanmış taahhüt sözleşmesi de dosyaya kazandırıldıktan sonra, dava dosyasının önceki bilirkişi dışında oluşturulacak, dava konusu…. hatları ve telefon aboneliği konusunda uzman üç kişilik (aralarında mühendis bir bilirkişinin de bulunduğu) bilirkişi heyetine verilerek, davalının yargılama sürecindeki itirazları ve bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü itirazlarını da karşılayacak şekilde taraflar arasındaki sözleşme ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde davacının taahhüdünü ihlal edip etmediği hususları da değerlendirilerek, hesaplama yapılmak suretiyle, davacının isteyebileceği bedel hakkında, tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı ve hüküm kurmaya elverişli, Yargıtay denetimine uygun bir rapor alınarak varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu makale yapay zekadan destek alınarak üretilmiştir. Hukuki destek amacı gütmemektedir. Detaylı ve güvenilir bilgi için avukatınızdan destek almayı unutmayınız.