Yıllık ücretli izin hakkı, 4857 sayılı İş Kanunu ile korunan temel bir işçi hYıllık Yıllık ücretli izin hakkı, 4857 sayılı İş Kanunu ile korunan temel bir işçi hakkıdır. Kanun, 53-61. maddeleriyle bu hakkı güvence altına alır. Öncelikle temel amaç, işçinin dinlenmesini sağlamaktır. Bununla birlikte iş ilişkisinin devamlılığı hedeflenir. Bu yazımızda, yıllık ücretli izin hakkı ile ilgili merak ettiğiniz tüm detayları sizin için inceledik.
1. Yıllık Ücretli İzin Hakkı ve Süresi
İşçi, izin hakkını kazanmak için bazı şartları sağlamalıdır. İlk olarak, işe başladığı günden itibaren en az bir yıl çalışmalıdır. Bu süreye deneme süresi de dahildir. Ayrıca Kanun, işçinin bu haktan vazgeçmesini engeller. Ne var ki, mevsimlik işlerde çalışanlar bu kuralın dışındadır.
Buna göre, hizmet süresine dayanan asgari izin süreleri şöyledir:
- Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) çalışanlar: En az 14 gün.
- Beş yıldan fazla on beş yıldan az çalışanlar: En az 20 gün.
- On beş yıl (dahil) ve daha fazla çalışanlar: En az 26 gün.
Üstelik, yer altı işlerinde çalışanlar bu süreleri dörder gün fazla kullanır. Bunun yanı sıra 18 yaş altı ve 50 yaş üstü işçilerin izni 20 günden az olamaz. Son olarak, iş sözleşmeleri ile bu süreleri artırabilirsiniz.
Kanun koyucu bu düzenleme ile işçiyi korur. Dolayısıyla işveren, işçiyi yıllık ücretli izin hakkından mahrum bırakamaz. Benzer şekilde, işçi de bu haktan kendi isteğiyle feragat edemez.

YILLIK İZİN ÜCRETİ
2. Hak Kazanma ve İzni Kullanma Dönemi
Kanunun 54. maddesi izin dönemini belirler. İşveren, işçinin farklı şubelerdeki çalışma sürelerini birleştirir. Yıllık ücretli izin hakkı hesabında bu toplam süreyi dikkate alır.
Örneğin, işverenin bir işyeri İş Kanunu kapsamında olabilir. Oysa diğeri olmayabilir. Buna rağmen toplam süre hesabında her iki çalışma da geçerlidir.
Peki, işçinin hizmet süresinde kesinti olursa ne olur? Bu durumda kanun, boşlukları karşılayacak kadar süre ekler. Böylece izin hakkı doğumu sonraki yıla sarkar. Sonuç olarak, her hizmet yılı için kazanılan izni, gelecek hizmet yılında kullanırsınız.
3. İzin Hesabında Çalışılmış Sayılan Haller
Bazı durumlarda işçi fiilen çalışmaz. Ancak kanun bu günleri çalışmış gibi sayar. Madde 55 bu halleri açıkça sıralar. İşte o haller şunlardır:
- İş kazası veya hastalık nedeniyle işe gidilemeyen günler.
- Kadın işçilerin doğum izni süreleri.
- Muvazzaf askerlik dışındaki askeri görevler (Yılda 90 günü geçemez).
- Zorlayıcı sebeplerle işin durması (Yeniden başlama şartıyla 15 gün).
- Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri.
- İşveren tarafından verilen diğer izinler.
Nitekim bu maddeler sayesinde işçi mağduriyet yaşamaz. Çünkü zorunlu devamsızlıklar hizmet süresine dahil olur.

4. Yıllık Ücretli İzin Hakkı Nasıl Uygulanır?
Yıllık iznin kullanımını Madde 56 düzenler. İşveren, yıllık ücretli izin hakkı süresini keyfi olarak bölemez. Yani izni sürekli bir şekilde vermelidir.
İzin Bölünebilir mi?
Eğer taraflar anlaşırsa durum değişir. Bu takdirde, bir bölümü 10 günden az olmamak şartıyla izinleri bölebilirsiniz. Böylelikle işçi ve işveren arasında esneklik sağlanır.
Bunun yanı sıra işveren yıl içinde başka izinler verebilir. Fakat bunları yıllık izinden düşemez. Ayrıca izin süresine denk gelen bayram tatilleri de izin gününden sayılmaz.
Yol İzni ve Kayıt Zorunluluğu
İşçi iznini başka bir şehirde geçirecekse yol izni isteyebilir. İşveren bu sebeple 4 güne kadar ücretsiz yol izni verir. Üstelik işveren, izin kayıt belgesi tutmak zorundadır. Bu belge ispat açısından önemlidir.
İşçinin Fazla Çalışma Alacağı İle İlgili Yazımız İçin Tıklayınız.
5. Yıllık İzin Ücreti ve Ödemesi
İşçi izne çıkarken ücretini almalıdır. İşveren, yıllık ücretli izin hakkı dönemine ait ücreti peşin öder. Veya avans olarak verir.
Ücret hesabı basittir. Sabit ücretli olmayan işçiler için ortalama alınır. Kısaca, son bir yılda kazanılan ücreti, çalışılan günlere böleriz. Şayet zam yapıldıysa, zamlı ücret üzerinden hesaplama yaparız.
Yüzde usulü çalışanlarda durum farklıdır. İzin ücretini işveren cebinden öder. Dahası, izin süresindeki tatil günlerinin ücretini de ayrıca öder. Zira bu hüküm işçinin maaş güvenliğini sağlar.(Muhasebe TR)
6. İzinde Çalışma Yasağı
İşçi izin süresinde başka yerde çalışamaz. Madde 58 bu durumu yasaklar. Eğer çalışırsa, işveren ödediği izin ücretini geri isteyebilir. Çünkü yıllık ücretli izin hakkı dinlenme amacı taşır. Bu yüzden çalışma yasağı kesindir.
7. Sözleşme Sona Erince Ne Olur?
İş sözleşmesi biterse kullanılmayan haklar yanmaz. İşveren, işçinin kullanmadığı izinlerin ücretini öder. Ödemeyi, sözleşmenin bittiği tarihteki son ücret üzerinden yapar.
Aynı zamanda sigorta durumu da önemlidir. İşçi izindeyken sigorta primleri ödenmeye devam eder. Ancak iş kazası ve meslek hastalığı primlerini bu dönemde ödemezsiniz.
Sonuç
Özetle, yıllık ücretli izin hakkı işçinin en temel güvencesidir. Yargıtay kararları da bu hakkı sıkı sıkıya korur. İşverenler izin planlamasını doğru yapmalıdır. Aksi halde hukuki yaptırımlarla karşılaşabilirler. İşçiler de haklarını bilmeli ve takip etmelidir.
8. İçtihat Örnekleri
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin E. 2021/3803 sayılı kararında, yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şart olduğuna hükmedilmiştir. (KAZANCI HUKUK OTOMASYON)
- Bir başka kararında, yıllık izin ücretinin izne çıkmadan önce işçiye ödenmemesi hâlinde işçinin sözleşmeyi haklı nedenle feshedebileceği belirtilmiştir. (CottGroup)
- Yargıtay 22. Hukuk Dairesi ve 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan içtihata göre, işverenin yıllık izinlerin kullandırıldığını yazılı belgeyle ispatlama yükümlülüğü bulunmaktadır; ancak 04.06.2024 tarihli 2024/6366 E., 2024/9427 K. sayılı kararında, üst düzey yöneticiler bakımından hakkaniyet indirimi uygulanabileceği yönünde bir eğilim de görülmüştür. (aksan.av.tr)
- Zamanaşımı konusunda, yıllık izin ücretinin beş yıllık zamanaşımına tabi olduğuna dair Yargıtay kararları bulunmaktadır. (İstanbul Barosu)
Anahtar Kelimeler: yıllık ücretli izin, hizmet süresi, izin süresi, izne hak kazanma, iznin kullanma dönemi, çalışılmış gibi sayılan süreler, izin ücreti, izinde çalışmama yasağı, sözleşme feshi, izin kayıt belgesi, işveren yükümlülüğü, Yargıtay içtihadı.
KANUN MADDELERİ İÇİN TIKLAYINIZ.
İş Kanunu İlgili Maddeleri
Yıllık ücretli izin hakkı ve izin süreleri
Madde 53 – İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir.
Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez.
Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz.
İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi;
a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,
b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,
c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden,
Az olamaz. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/5 md.) Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin süreleri dörder gün arttırılarak uygulanır.
Ancak onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.
Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.
Yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi
Madde 54 – Yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları süreler birleştirilerek göz önüne alınır. Şu kadar ki, bir işverenin bu Kanun kapsamına giren işyerinde çalışmakta olan işçilerin aynı işverenin işyerlerinde bu Kanun kapsamına girmeksizin geçirmiş bulundukları süreler de hesaba katılır.
Bir yıllık süre içinde 55 inci maddede sayılan haller dışındaki sebeplerle işçinin devamının kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak kadar hizmet süresi eklenir ve bu suretle işçinin izin hakkını elde etmesi için gereken bir yıllık hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır.
İşçinin gelecek izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık hizmet süresi, bir önceki izin hakkının doğduğu günden başlayarak gelecek hizmet yılına doğru ve yukarıdaki fıkra ve 55 inci madde hükümleri gereğince hesaplanır.
İşçi yukarıdaki fıkralar ve 55 inci madde hükümlerine göre hesaplanacak her hizmet yılına karşılık, yıllık iznini gelecek hizmet yılı içinde kullanır.
Aynı bakanlığa bağlı işyerleri ile aynı bakanlığa bağlı tüzel kişilerin işyerlerinde geçen süreler ve kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinedayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı işyerlerinde geçen süreler, işçinin yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz önünde bulundurulur.[17]
Yıllık izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller
Madde 55 – Aşağıdaki süreler yıllık ücretli izin hakkının hesabında çalışılmış gibi sayılır:
a) İşçinin uğradığı kaza veya tutulduğu hastalıktan ötürü işine gidemediği günler (Ancak, 25 inci maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen süreden fazlası sayılmaz.).
b) Kadın işçilerin 74 üncü madde gereğince doğumdan önce ve sonra çalıştırılmadıkları günler.
c) İşçinin muvazzaf askerlik hizmeti dışında manevra veya herhangi bir kanundan dolayı ödevlendirilmesi sırasında işine gidemediği günler (Bu sürenin yılda 90 günden fazlası sayılmaz.).
d) Çalışmakta olduğu işyerinde zorlayıcı sebepler yüzünden işin aralıksız bir haftadan çok tatil edilmesi sonucu olarak işçinin çalışmadan geçirdiği zamanın onbeş günü (işçinin yeniden işe başlaması şartıyla).
e) 66 ncı maddede sözü geçen zamanlar.
f) Hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri.
g) 3153 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliğegöre röntgen muayenehanelerinde çalışanlara pazardan başka verilmesi gereken yarım günlük izinler.[18]
h) İşçilerin arabuluculuk toplantılarına katılmaları, hakem kurullarında bulunmaları, bu kurullarda işçi temsilciliği görevlerini yapmaları, çalışma hayatı ile ilgili mevzuata göre kurulan meclis, kurul, komisyon ve toplantılara yahut işçilik konuları ile ilgili uluslararası kuruluşların konferans, kongre veya kurullarına işçi veya sendika temsilcisi olarak katılması sebebiyle işlerine devam edemedikleri günler.
ı) (Değişik: 4/4/2015-6645/35 md.) Ek 2 nci maddede sayılan izin süreleri,
j) İşveren tarafından verilen diğer izinler ile 65 inci maddedeki kısa çalışma süreleri.
k) Bu Kanunun uygulanması sonucu olarak işçiye verilmiş bulunan yıllık ücretli izin süresi.
Yıllık ücretli iznin uygulanması
Madde 56 – Yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez.
Bu iznin 53 üncü maddede gösterilen süreler içinde işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur.
(Değişik üçüncü fıkra: 14/4/2016-6704/16 md.) Ancak, 53 üncü maddede öngörülen izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere bölümler hâlinde kullanılabilir.
İşveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler veya dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez.
Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.
Yıllık ücretli izinleri işyerinin kurulu bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek olanlara istemde bulunmaları ve bu hususu belgelemeleri koşulu ile gidiş ve dönüşlerinde yolda geçecek süreleri karşılamak üzere işveren toplam dört güne kadar ücretsiz izin vermek zorundadır. İşveren, işyerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izinlerini gösterir izin kayıt belgesi tutmak zorundadır.
(Ek fıkra: 10/9/2014-6552/6 md.) Alt işveren işçilerinden, alt işvereni değiştiği hâlde aynı işyerinde çalışmaya devam edenlerin yıllık ücretli izin süresi, aynı işyerinde çalıştıkları süreler dikkate alınarak hesaplanır. Asıl işveren, alt işveren tarafından çalıştırılan işçilerin hak kazandıkları yıllık ücretli izin sürelerinin kullanılıp kullanılmadığını kontrol etmek ve ilgili yıl içinde kullanılmasını sağlamakla, alt işveren ise altıncı fıkraya göre tutmak zorunda olduğu izin kayıt belgesinin bir örneğini asıl işverene vermekle yükümlüdür.
Yıllık izin ücreti
Madde 57 – İşveren, yıllık ücretli iznini kullanan her işçiye, yıllık izin dönemine ilişkin ücretini ilgili işçinin izine başlamasından önce peşin olarak ödemek veya avans olarak vermek zorundadır.
Bu ücretin hesabında 50 nci madde hükmü uygulanır.
Günlük, haftalık veya aylık olarak belirli bir ücrete dayanmayıp da akort, komisyon ücreti, kâra katılma ve yüzde usulü ücret gibi belirli olmayan süre ve tutar üzerinden ücret alan işçinin izin süresi için verilecek ücret, son bir yıllık süre içinde kazandığı ücretin fiili olarak çalıştığı günlere bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama üzerinden hesaplanır.
Ancak, son bir yıl içinde işçi ücretine zam yapıldığı takdirde, izin ücreti işçinin izine çıktığı ayın başı ile zammın yapıldığı tarih arasında alınan ücretin aynı süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle hesaplanır.
Yüzde usulünün uygulandığı yerlerde bu ücret, yüzdelerden toplanan para dışında işveren tarafından ödenir.
Yıllık ücretli izin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ayrıca ödenir.
İzinde çalışma yasağı
Madde 58 – Yıllık ücretli iznini kullanmakta olan işçinin izin süresi içinde ücret karşılığı bir işte çalıştığı anlaşılırsa, bu izin süresi içinde kendisine ödenen ücret işveren tarafından geri alınabilir.
Sözleşmenin sona ermesinde izin ücreti
Madde 59 – İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Bu ücrete ilişkin zamanaşımı iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlar.
İşveren tarafından iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde 17 nci maddede belirtilen bildirim süresiyle, 27 nci madde gereğince işçiye verilmesi zorunlu yeni iş arama izinleri yıllık ücretli izin süreleri ile iç içe giremez.
İzinlere ilişkin düzenlemeler
Madde 60 – Yıllık ücretli izinlerin, yürütülen işlerin niteliğine göre yıl boyunca hangi dönemlerde kullanılacağı, izinlerin ne suretle ve kimler tarafından verileceği veya sıraya bağlı tutulacağı, yıllık izninin faydalı olması için işveren tarafından alınması gereken tedbirler ve izinlerin kullanılması konusuna ilişkin usuller ve işverence tutulması zorunlu kayıtların şekli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından hazırlanacak bir yönetmelikle gösterilir.
Sigorta primleri
Madde 61 – Sigortalılara yıllık ücretli izin süresi için ödenecek ücretler üzerinden iş kazaları ile meslek hastalıkları primleri hariç, diğer sigorta primlerinin, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunundaki esaslar çerçevesinde işçi ve işverenler yönünden ödenmesine devam olunur.
Ücretten indirim yapılamayacak haller
Madde 62 – Her türlü işte uygulanmakta olan çalışma sürelerinin yasal olarak daha aşağı sınırlara indirilmesi veya işverene düşen yasal bir yükümlülüğün yerine getirilmesi nedeniyle ya da bu Kanun hükümlerinden herhangi birinin uygulanması sonucuna dayanılarak işçi ücretlerinden her ne şekilde olursa olsun eksiltme yapılamaz.


Bir Cevap Yazın